Dużo mówimy dziś o kobiecej solidarności, siostrzeństwie i wzajemnym wspieraniu się. Powstają kobiece społeczności, kluby…
Czytaj dalej →Polacy mają coraz większą świadomość w kwestii zdrowego odżywiania, a jednocześnie stale poszukują nowej wiedzy, informacji…
Czytaj dalej →„Zrobię to jutro”, „najpierw odpowiem na kilka maili”, „muszę się jeszcze przygotować”, „to nie jest…
Czytaj dalej →Nie każda krytyka jest hejtem. Nie każda negatywna opinia jest atakiem. Mamy prawo się ze…
Czytaj dalej →Każdego roku mieszkańcy Europy samodzielnie leczą ok. 1,2 mld drobnych dolegliwości, stosując leki bez recepty,…
Czytaj dalej →74 proc. Polaków podczas podróży wybiera sprawdzone restauracje i marki, a tylko 15 proc. woli odkrywać…
Czytaj dalej →Mama, partnerka, pracowniczka, córka, opiekunka. Współczesne kobiety funkcjonują jednocześnie w wielu rolach, a ich własne…
Czytaj dalej →Koniec wakacji dla wielu rodzin oznacza powrót do rutyny, ale także wzrost napięcia. Zmiana rytmu…
Czytaj dalej →Jeśli masz wrażenie, że w ostatnich pięciu latach wszystko w co do tej pory wierzyłeś…
Czytaj dalej →Możemy znać kilka języków obcych, swobodnie porozumiewać się w pracy czy podczas zagranicznych podróży, a…
Czytaj dalej →Nasz kraj rodzinny ma niewątpliwą słabość do bohaterstwa, toteż posiada wielu sławnych bohaterów. Wojacy, generałowie, co wygrali albo nawet i przegrali, byle bohatersko – wiele bitew, a ostatnio, ponieważ moda na wojny osłabła, a wybuchła moda na sztukę, pisarze, reżyserzy filmowi i inni artyści płci męskiej są otaczani czcią i powszechnym podziwem.
Pierwszy dzień. Z niepokojem sprawdzam, czy komórka naładowana, bo nikt nie dzwoni, badam, czy sieć ma zasięg… A przecież wcześniej sama prosiłam, by dać mi spokój na 5 dni, bo chcę sprawdzić, czy można żyć bez smyczy internetowej, fejsbukowej, ćwierkającej. Horror. Stres i nerwowość, bo uzależnienie silniejsze niż sądziłam. Dotrwałam do wieczora.
Pamiętacie? Warszawska Jesień – międzynarodowy festiwal muzyki współczesnej, który już ponad pół wieku jest corocznym wydarzeniem wysokiej rangi. W związku z tym, że cechuje mnie ciekawość i staram się obserwować świat, od dawna interesuję się i tym kulturalnym zjawiskiem…
Nie ma jednej, najważniejszej kobiety mojego życia. Mógłbym oczywiście odpowiedzieć po freudowsku, że matka, ale proszę, nie bądźmy banalni. Każda z kobiet w moim życiu zajmowała jakieś miejsce, nie buduję więc pionowej hierarchii, bo sporo było ważnych kobiet. Kobiety odgrywają w moim życiu niebagatelną rolę. Kobiety są tak ważne, że gdybym był kobietą, byłbym lesbijką.
Napisałam książkę. Znaczy, pierwszą książkę napisałam już ze dwa lata temu, zatytułowałam ją „Burzliwe życie tancerki” i zrelacjonowałam w niej po łebkach mój długi i skomplikowany życiorys. Rozeszła się, jak ciepłe bułeczki. Na promocjach i spotkaniach z licznymi, a kochanymi zwolennikami mojej twórczości w Warszawie, Paryżu, Lozannie, Nowym Yorku i Wiedniu – moi mili odbiorcy wyrywali ją sobie, jakby była prawdziwym dziełem literackim.
Drażni mnie i denerwuje, strasznie, ślepy, bezmyślny snobizm na przedmioty, na zachowania i na postawy, który nie tylko, że niczego dobrego nie stwarza, to jeszcze szkodzi nie tylko snobowi, ogłupiając go do reszty, ale i całej otaczającej tego snoba społeczności.
Marzenia a rzeczywistość? A cóż to za podchwytliwy tytuł? Co autor chciał przezeń powiedzieć, co zasugerować, co niby jest lepsze, ważniejsze, bardziej warte zachodu? Jasne, samo słowo „marzenia” kojarzy nam się z czymś niesłychanie wzniosłym, obiecującym i cudownym. Jakieś bezkresy morza wyobraźni, tony fantazji i góry wspaniałości, jakieś przekraczanie mentalne granic wszelakich możliwości, po prostu bomba i samo szczęście! A rzeczywistość?
Długo zastanawiałam się, o czym napisać ten tekst – pierwszy dla Imperium Kobiet, do redakcji którego dołączyłam w grudniu zeszłego roku. To duże wyzwanie i tym większa odpowiedzialność, że mam świadomość jak wymagające są czytelniczki tego wyjątkowego Magazynu.
Kiedy przed lustrem staje kobieta, widzi tylko błędy, które popełniła, nieżyczliwa nam natura. Taka jest prawda, a przynajmniej na to wygląda z naszego punktu widzenia. Biust za mały, ale czasem i za duży, biodra jak u meksykańskiej wieloródki, nogi niby ładne, ale te kolana! Podbródek wisi, podobnie jak pośladki, włosy rzadkie, usta jak u jędzy. Tak myśli nawet śliczna trzydziestolatka.
Choć lato już dawno za nami, ja wciąż chętnie do niego wracam. Odkąd pamiętam okres wakacyjny był dla mnie czasem szczególnym. Aktywnym i spędzanym głównie poza domem, a później i poza krajem.
Nie każda krytyka jest hejtem. Nie każda negatywna opinia jest atakiem. Mamy prawo się ze sobą nie zgadzać, inaczej oceniać sytuacje, wskazywać błędy i mówić, że coś nam się nie podoba. Problem…
Błąd: nie znaleziono kanału.
Przejdź na stronę ustawień kanału Instagramu, aby utworzyć kanał.
Zapisz się do naszego newslettera i otrzymuj co tydzień wiadomości o wydarzeniach i promocjach.
